Besluiten die voor groepen burgers of eigen medewerkers soms onlogisch, eenzijdig of ronduit fout overkomen, ervaren degenen die ze hebben genomen, over het algemeen als zorgvuldig en goed doordacht. Wat zit daarachter? En, hoe kom je vanuit deze situatie, tot een dialoog waarin je gezamenlijk tot nieuwe inzichten kunt komen?
In eerste instantie lijkt het moreel kompas van de beslissers een ander noorden te hebben dan het moreel kompas van diegenen -de burgers of eigen medewerkers- die het niet met de besluiten eens zijn. Zij zien het besluit van de beslissers dan vaak als niet-moreel: “Het moreel kompas van die mensen is niet in orde.” Dat oordeel helpt echter niet om verder te komen en nodigt niet uit om het een volgende keer anders te doen.
Perspectieven openen
Hoe kan je, vanuit alle relevante perspectieven tot antwoorden komen? Dialogisch leiderschap zet het moreel kompas in de aandacht. Het moreel kompas van een individu bestaat uit dat waarin iemand betekenisvol wil zijn en iemands kernwaarden. Het werkt als een innerlijk gevoel van goed en kwaad, van juist en onjuist: om te handelen op een manier die overeenkomt met wat ertoe doet, wat juist is, wat ‘klopt’.
:quality(90))
:quality(90))
:quality(90))