“Ik ben nu beter in staat mijn doelen te bereiken terwijl ik toch dicht bij mezelf kan blijven”

“Op strategisch niveau goed functioneren zonder mezelf te verliezen. Ik twijfelde of ik dat zou kunnen”, vertelt Judith Blokker. Om daar meer duidelijkheid over te krijgen, heeft Judith onlangs het Advanced Leiderschap & Management Programma van TIAS doorlopen. Vrij kort daarna maakte ze de overstap van teamleider bij een omgevingsdienst in Noord-Holland naar Team Manager Meldkamer Brandweer & Camaliteitencoördinatoren bij de meldkamer Noord-Holland. Een functie op strategisch niveau in een complexe omgeving.

Werkplezier

Judith: “Ik heb nooit de ambitie gehad van ‘ik wil dit of dat later worden’. Ik wil vooral plezier hebben in mijn werk. Bij de omgevingsdienst had ik het enorm naar mijn zin. Maar doordat ik in mijn functie als teamleider steeds meer verantwoordelijkheden kreeg die horen bij de functie van afdelingshoofd, én dat ook leuk vond, was die ambitie er ineens. “Toen liep ik er wel tegenaan dat ik up-to-date kennis en de ruimte om te kunnen experimenteren miste. Dat had ik echt wel nodig. De overstap maken van operationeel-tactisch naar strategisch niveau vond ik best spannend. Mijn toenmalige afdelingshoofd die me alle ruimte gaf om me te ontwikkelen, stimuleerde me ook om daarin een opleiding te gaan doen.”

Een gekleurde bril

Tijdens de module Persoonlijk Leiderschap, de eerste van het programma, kwam voor Judith een belangrijk besef waar, in het verlengde, een ander belangrijk inzicht op volgde later in het programma. “In andere opleidingen had ik natuurlijk al het een en ander over persoonlijk leiderschap geleerd maar bij TIAS konden we in een hele open setting met z’n allen echt diep ingaan op waar je als persoon vandaan komt; waarom ik dus de dingen doe die ik doe. En nog een trapje dieper over bijvoorbeeld waarom mijn zussen niet de dingen doen zoals ik doe, terwijl we dezelfde opvoeding en dezelfde kernwaarden mee hebben gekregen. Toen kwam bij mij het besef dat zaken bij iedereen anders beklijven. In een latere module werd ik me bewust dat, ook al denk je dat je het niet doet, je altijd door een gekleurde bril kijkt.

Anders kijken

“Ik ben nogal van de verbinding; ik kan met iedereen maar toch niet met iedereen”, legt Judith uit. “Het besef over de gekleurde bril heeft me meer bewust gemaakt dat dit dus niet bij die ander zit maar bij mezelf en dat ik zelf dat knopje om kan zetten waardoor het ook met mensen bij wie de persoonlijke verbinding niet genoeg is, beter gaat lopen. Dat inzicht heeft ook echt geleid tot een ander perspectief. “Je gaat anders naar het gedrag van de ander kijken, vanuit de gedachte dat je daar iets mee kunt. Ik heb nu meer handvatten om uit de samenwerking te krijgen wat ik wil zonder dat dit de verstandhouding negatief beïnvloedt.

Op meer manieren

“Verder, en dat had ik voorheen nog niet zo, ga je ook op die manier kijken naar organisaties. Hoe die zich gedragen en waar dat mogelijk vandaan komt. Waar staat een organisatie, waar staat een team of afdeling? En hoe komt dat? Door vanuit dit perspectief te kijken kun je beter begrijpen waarom organisatieonderdelen doen wat ze doen, en hoe je daar misschien op kunt inspelen of aan kunt bijdragen om ergens te komen waar je graag heen wil. Ik ben nu beter in staat mijn doelen te bereiken op meer manieren dan alleen via die persoonlijke verbinding terwijl ik toch dicht bij mezelf kan blijven. Vooral bij veranderingen maar ook in de omgang met bijvoorbeeld collega`s op hetzelfde functieniveau. Vanuit mezelf heb ik best zelfvertrouwen, maar door het bredere handelingsperspectief dat ik nu heb, weet ik waar ik het bij mezelf moet zoeken. Daardoor kan ik ook door blijven groeien in mijn nieuwe functie.”

Een-op-een naar privé

De TIAS-ervaringen hebben ook een imprint op Judiths privéleven achtergelaten. “Ik kijk nu anders naar mezelf als partner, als mens in het algemeen, maar vooral als ouder. Heel grappig volgens mij maar dat vind ik echt. Voor mijn gevoel ben ik thuis en op het werk dezelfde persoon. Dat wíl ik ook zijn. De nieuwe inzichten zag ik dus ook heel erg als ouder. Zo van ‘oh dat doe ik thuis ook. Dat wil ik veranderen.’ Dat gaat natuurlijk niet van de een op andere dag. Bijvoorbeeld het besef dat mijn kinderen heel anders kijken naar die snelle wereld waar iedereen het over heeft, dan ik. Terwijl we toch in één huishouden zitten. Maar bijvoorbeeld ook richting mijn zussen. Hoe dat samengaat in de zorg voor mijn moeder. Het heeft me echt privé dingen gebracht die een-op-een overeenkomen met hoe je als professional tijdens het programma mee verandert.”